۲. هدفگذاری سازمانی و تبدیل آن به اهداف قابل سنجش
نخستین گام اجرایی، تبدیل استراتژی به اهدافی است که برای واحدها و افراد قابل فهم و قابل پیگیری باشند. اهداف باید نشان دهند سازمان در یک دوره مشخص چه تغییری ایجاد میکند، چرا این تغییر اهمیت دارد و موفقیت با چه شواهدی سنجیده خواهد شد. در این مرحله، منابع انسانی نقش تسهیلگر دارد و به مدیران کمک میکند میان اهداف کلان، اهداف واحدی و مسئولیتهای هر شغل ارتباط منطقی ایجاد کنند.
یکی از چارچوبهای کاربردی برای این کار، OKR است. در این روش، «هدف» جهتگیری مهم و الهامبخش را بیان میکند و «نتایج کلیدی» شواهد کمی یا کیفی تحقق آن را مشخص میسازند. برای مثال، هدف یک واحد میتواند «بهبود تجربه کارکنان» باشد و نتایج کلیدی آن شامل افزایش امتیاز رضایت، کاهش زمان پاسخگویی منابع انسانی یا افزایش مشارکت در برنامههای توسعهای باشد.
قواعد عملی هدفگذاری
- تعداد اهداف را محدود و بر اولویتهای اصلی متمرکز کنید.
- برای هر هدف، نتیجه کلیدی، مالک، مهلت و منبع داده را تعیین کنید.
- شاخصهای خروجی را از شاخصهای فعالیت جدا کنید؛ «برگزاری جلسه» الزاماً به معنای «حل مسئله» نیست.
- اهداف را با مشارکت کارکنان نهایی کنید تا تعهد و درک مشترک شکل بگیرد.
- در طول دوره، امکان بازتنظیم هدفها را در صورت تغییر شرایط کسبوکار پیشبینی کنید.
هدف خوب باید مشخص، قابل سنجش، واقعبینانه اما چالشبرانگیز و زمانمند باشد. بااینحال، نباید سازمان را به تمرکز افراطی بر اعداد سوق دهد. کیفیت همکاری، رفتارهای حرفهای، رعایت ارزشهای سازمانی و مدیریت ریسک نیز باید در صورت نیاز در مدل عملکرد دیده شوند. نتیجه این مرحله، یک نقشه روشن است که به کارکنان میگوید تلاش روزانه آنان چگونه به نتایج مهم سازمان کمک میکند.
نظرات
هنوز نظری ثبت نشده است
هنوز نظری ثبت نشده است.